Nowa planetoida

27 marca 1971 r. amerykański astronom Jerels badający na Palomar planetoidy z rodziny trojańczyków odkrył 48 calową kamerą Schmidta nową planetoidę o jasności 16–17^m. Oznaczono ją 1971FA. Odkrycie nie byłoby niczym specjalnie interesującym gdyby nie ciekawa orbita planetoidy. Mianowicie jej peryhelium znajduje się w odległości 84 mln. km od Słońca, a aphelium aż 560 mln. km. (Jedno okrążenie planetoidy wokół Słońca trwa 1,76 lat, a nachylenie płaszczyzny orbity ma wartość 22°). Rzecz jasna, że planetoida ta może się bardzo zbliżać do Ziemi i np. w momencie odkrycia była od nas odległa tylko o kilka milionów km. Dalsze badania wykazały, że planetoida zmienia jasność w granicach 0^m,8 w okresie 8^h34^m czyli taki jest czas trwania jednego jej obrotu.

Wg Sky and Telescope 1971, 41, 6.