W naszym kraju rozpoczęło działalność nowe obserwatorium astronomiczne. Każde wzbogacenie bardzo skromnego przecież wyposażenia polskiej astronomii napawa radością miłośników wiedzy o Wszechświecie. Życząc więc tej placówce sukcesów naukowych i osiągnięć dydaktycznych, przedstawiamy we wstępnym artykule, zilustrowanym reprodukowanymi na okładce zdjęciami, dzieje jej powstania. Autorem prezentacji Obserwatorium w Gorcach jest jego twórca, doc. dr hab. Jerzy M. KREINER, kierownik Zakładu Astronomii Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie.
Kontynuując serię porad i wskazówek dotyczących amatorskich obserwacji nieba proponujemy tym razem skoncentrowanie uwagi na Jowiszu — planecie, która dostarcza miłośnikom astronomii możliwości śledzenia szczególnie wielu ciekawych i atrakcyjnych zjawisk. Czytelników, którzy nie dysponują niezbędnym do tego instrumentem, zachęcamy do próby zbudowania go samemu w oparciu o instrukcję, która była opublikowana w numerach 1, 2 i 3 Uranii z 1985 roku.
wersja pdf (w przygotowaniu)
| ROK LIX | LIPIEC 1988 | Nr 7 (558) |
Pierwsza strona okładki.
Obserwatorium Astronomiczne na Suhorze w kilka dni po jego otwarciu (listopad 1987), widok od strony wschodniej.
Druga strona okładki.
U góry — Szczyt Suhory (1000 m n.p.m.) w Gorcach w maju 1986 roku. Moment oznaczania palikami obrysu przyszłego budynku Obserwatorium Astronomicznego. U dołu — Fundamenty budynku Obserwatorium na Suhorze w połowie lipca 1986 roku.
Trzecia strony okładki.
U góry — Budynek Obserwatorium na Suhorze w stanie surowym z końcem zimy 1986/87. U dołu — Obserwatorium Astronomiczne krakowskiej WSP na Suhorze, widok od strony północnej.
Czwarta strony okładki.
600 mm teleskop Cassegraina w Obserwatorium Astronomicznym na Suhorze.| Copyright © „Urania — Postępy Astronomii” webmaster: Marek Gołębiewski |