W tym roku mija właśnie pół wieku, jak Amerykanin K. Jansky w 1931 r. rozpoczął badania nad radiowym promieniowaniem pochodzącym z przestrzeni pozaziemskiej. Tak powstała nowa dziedzina zwana dziś radioastronomią, a jej stan omawia dr hab. Jerzy Machalski w artykule, którego pierwszą część publikujemy w niniejszym zeszycie.
Dr Tomasz Kwast omawia bardzo skomplikowaną strukturę pierścieni Saturna, która nasuwa trudne do wytłumaczenia pytania (m. in. postawione w tytule artykułu), a kolejny artykuł — to pytanie, jakie się nasunęły jego Autorom po przeczytaniu naszych poprzednich artykułów na temat Kręgów Kamiennych w Odrach.
Miłośników astronomii i astroarcheologii prosimy o zapoznanie się z naszym apelem w sprawie „plenerowych” zegarów słonecznych.
wersja pdf (w przygotowaniu)
| ROK LII | CZERWIEC 1981 | Nr 6 |
Pierwsza strona okładki:
Zdjęcie satelity Saturna Dione wykonane 12 listopada 1980 roku za pomocą sondy kosmicznej Voyager 1 z odległości około 240 tys. km.
Druga strona okładki:
Sekwencja zdjęć pierścieni Saturna wykonanych 25 października 1980 roku za pomocą sondy Voyager 1 z odległości około 24 mln km mniej więcej w 15 minutowych odstępach czasu, z których wyraźnie widać zmieniającą się strukturę radialnych smug pierścienia B.
Trzecia strona okładki:
U góry — zdjęcie pierścieni Saturna wykonane 12 listopada 1980 roku za pomocą sondy Voyager 1 z odległości około 720 tys. km w 8 godzin po największym zbliżeniu się sondy do Saturna. U dołu — fragment zdjęcia pierścieni Saturna wykonanego 8 listopada 1980 roku za pomocą sondy Voyager 1 z odległości około 6 mln km ukazujący przerwę Cassiniego również wypełnioną licznymi pierścieniami.
Czwarta strona okładki:
Mozaika zdjęć powierzchni satelity Saturna Rhea wykonanych za pomocą sondy Voyager 1. Średnica największego spośród licznych kraterów wynosi około 300 km.
| Copyright © „Urania — Postępy Astronomii” webmaster: Marek Gołębiewski |