Według teorii kosmogonicznej opracowanej przez astronoma brytyjskiego F. Hoyla i astronoma indyjskiego N. Wikramasinga na najbardziej oddalonych od Słońca planetach, a zwłaszcza na Plutonie, ilość żelaza powinna być mała. Tymczasem jednak kanadyjski astronom P. Manning odkrył w widmie Plutona linie pokrywające się z liniami absorpcyjnymi związków żelaza, na podstawie czego doszedł do wniosku, że występuje ono na Plutonie w dużej obfitości. (Dałoby to możność wyjaśnienia podejrzewanej dużej gęstości planety).
(Wg Nature 1971, 230, 5291).
| Copyright © „Urania — Postępy Astronomii” webmaster: Marek Gołębiewski |
|