Zafascynowani osiągnięciami współczesnej astronomii i możliwościami technicznymi badania dziś Wszechświata, rzadko uświadamiamy sobie, że nawigacja astronomiczna, będąc jednym z najstarszych praktycznych zastosowań nauki o niebie, nadal pozostaje najważniejszym sposobem znajdowania pozycji statku morskiego. Proponując prześledzenie zasad wyznaczania szerokości geograficznej na morzu w oparciu o pomiar wysokości ciał niebieskich w pobliżu ich kulminacji, zachęcamy do rozpoczęcia lektury artykułu Marka SZCZEPAŃSKIEGO od przypomnienia sobie jego pierwszej części, która była opublikowana w numerze kwietniowym z 1986 roku. Trud przebrnięcia przez zawiłości astronawigacji będzie nagrodzony satysfakcją zrozumienia jednego z podstawowych problemów astronomii klasycznej.
Większość pozostałych tekstów niniejszego numeru dotyczy działalności miłośników astronomii. Ufamy, że każdy z Czytelników znajdzie tu coś interesującego dla siebie, a niejednemu pomogą one ukierunkować oraz wzbogacić swą aktywność i zainteresowania.
wersja pdf (w przygotowaniu)
| ROK LIX | KWIECIEŃ 1988 | Nr 4 (555) |
- Marek Szczepański — Astronawigacja (II) (98).
- Stanisław R. Brzostkiewicz — Miłośnicze obserwacje Słońca (II) (105).
- Kronika: Pierwszy podwójny kwazar (117) — Nowa gwiazda zmienna typu GW Virginis (117) — Miłośnicy astronomii odkrywają gwiazdy nowe (119) — Kamienie z nieba (119).
- Z korespondencji: Zamiast odpowiedzi na listy… (122).
- To i owo: Jan Heweliusz w filatelistyce (123).
- Kalendarzyk Astronomiczny (125).
Pierwsza strona okładki.
Obraz obłoku wodorowego komety Halleya zrekonstruowany z danych uzyskanych w dniach od 2 do 5 lutego 1986 roku (czyli kilka dni przed przejściem komety przez peryhelium) za pomocą sondy Pioneer Venus Orbiter krążącej wokół planety Wenus od 1978 roku. Różne poziomy szarości stopniują jasność promieniowania ultrafioletowego emitowanego przez atomy wodoru otaczające głowę komety; średnica obłoku wynosi około 20 mln km. Słońce oświetla kometę z lewej strony od dołu. Znak Zodiaku — Byk, projektował Z. Stasik.
Druga strona okładki.
Znaczki oraz koperty upamiętniające trzechsetną rocznicę śmierci Jana Heweliusza wprowadzone do obiegu pocztowego w dniu 15 września 1987 roku. Fot. St. Miotk.
Trzecia strony okładki.
Medal (awers i rewers) wybity z okazji Krajowej Wystawy Filatelistycznej „Heweliusz 300” oraz upamiętniające ją koperty i stemple pocztowe. Fot. St. Miotk.
Czwarta strony okładki.
Zdjęcie plam słonecznych wykonane 15 października 1981 roku przez A. Pilskiego za pomocą teleskopu 100/1000 mm z kamerą do zdjęć Słońca, Księżyca i planet w Obserwatorium Astronomicznym na Żurawiej Górze koło Fromborka.
