Tegoroczne kwietniowe obrączkowe zaśmienie Słońca przypada niemal w samo południe, a ponieważ przesłonieniu ulegnie zaledwie 0,4 tarczy Słońca, osłabienie jego blasku będzie niewielkie i zjawisko może ujść naszej uwadze. Inaczej jednak na zaćmienia reagują zwierzęta: ptaki zapadają w sen — przy częściowych i obrączkowych tylko niektóre (ciekawe, jak zachowują się obrączkowane), ssaki przejawiają osłabienie aktywności. Jedynie u psów dostrzega się wzrost aktywności: zmiany na Słońcu, szczególnie w intensywności wiatru słonecznego, wyczuwają one węchem (patrz artykuł wstępny).
W dwóch artykułach pod przeciwstawnymi tytułami „Goście z nieba” i „Dlaczego nas nie odwiedzają” mowa oczywiście nie o zaproszonych gościach świątecznych lub imieninowych: jedni — pojawiają się niespodziewanie jako „deszcz z jasnego nieba”, inni — chyba tylko w dniu 1 kwietnia, bowiem — jak sądzi jeden z uczonych z NASA — w żadnym innym dniu roku pojawić się u nas nie mogą…
wersja pdf (w przygotowaniu)
| ROK XLVII | KWIECIEŃ 1976 | Nr 4 |
- Jan Mergentaler — Nawet w koronie słonecznej są dziury. ➟
- Bronisław Kuchowicz — Dlaczego nas nie odwiedzają? ➟
- Honorata Korpikiewicz — Goście z nieba (3). ➟
- Stanisław Lubertowicz — Impresje kopernikańskie. ➟
- Obserwacje: Częściowe zaćmienie Słońca w dniu 29 kwietnia 1976 r. (A. Zawilski i M. Udalski) ➟ — Komunikat Centralnej Sekcji Obserwatorów Słońca ➟ — Raport o radiowym promieniowaniu Słońca ➟ — Obserwacje planet w dzień. ➟
- Kronika PTMA: Z życia Poznańskiego Oddziału PTMA ➟ — 25 rok w służbie Słońca ➟ — Mgr inż. Stefan Boye (1906–1975). ➟
- Kalendarzyk Astronomiczny. ➟
Pierwsza strona okładki.
Ziemia widziana z odległości ponad 20 milionów kilometrów. Zdjęcie to zostało wykonane — po raz pierwszy z tak daleka — przez kamerę telewizyjną znajdującą się na pokładzie zdążającego w kierunku Marsa statku kosmicznego Viking-2 w 37 dni po starcie. Jasny obszar w prawym dolnym rogu oraz czarne punkty kalibracyjne stanowią charakterystyki układu wykonującego zdjęcie. Lądowanie Vikinga-2 na Marsie spodziewane jest we wrześniu tego roku.
Druga strona okładki.
Model części lądującej statku kosmicznego Wenus 9 i 10. 22 października 1975 roku Wenus 9 i trzy dni później Wenus 10 łagodnie osiadły na powierzchni Wenus, a pracująca na nich przez około godzinę po wylądowaniu aparatura naukowa przekazała na Ziemię — po raz pierwszy w dziejach — zdjęcia powierzchni tej planety reprodukowane poniżej. Pionowe smugi okresowo przerywające zdjęcia, stanowią ślad transmitowanych na Ziemię jednocześnie ze zdjęciem informacji naukowych i technicznych.
Trzecia strony okładki.
Zdjęcie tego samego obszaru nieba w okolicy, środka Galaktyki (oznaczonego krzyżykiem) znajdującego się w gwiazdozbiorze Strzelca. Zdjęcie na trzeciej stronie, które zostało wykonane w barwie czerwonej, wskazuje na znacznie większą gęstość obłoków gwiazdowych niż wykonane w barwie niebieskiej zdjęcie na czwartej stronie.
Czwarta strony okładki.
Zdjęcie tego samego obszaru nieba w okolicy, środka Galaktyki (oznaczonego krzyżykiem) znajdującego się w gwiazdozbiorze Strzelca. Zdjęcie na trzeciej stronie, które zostało wykonane w barwie czerwonej, wskazuje na znacznie większą gęstość obłoków gwiazdowych niż wykonane w barwie niebieskiej zdjęcie na czwartej stronie.
