Numer otwiera druga i ostatnia część przeglądu problemu magnetyzmu gwiazd. Na przykładzie najbliższej i dzięki temu najlepiej poznanej gwiazdy, jaką jest Słońce, Marek MUCIEK omawia tym razem własności magnetyczne gwiazd chłodnych. Podobnie jak w gwiazdach gorących, którym poświęcona była poprzednia część, pola magnetyczne powstają w nich kosztem energii mechanicznej ruchów plazmy czyli w wyniku działania mechanizmu dynama. Ich efektem są nie tylko tak spektakularne zjawiska na Słońcu jak rozbłyski, protuberancje czy rentgenowskie świecenie korony, których zdjęcia często pojawiają się na okładkach Uranii, ale także plamy słoneczne zawsze chętnie przez miłośników astronomii śledzone. Wychodząc na przeciw życzeniom naszych Czytelników opublikujemy wkrótce cykl wskazówek i porad, jak wykonywać miłośnicze obserwacje Słońca.
W tym miesiącu proponujemy ponadto lekturę artykułu Stanisława R. BRZOSTKIEWICZA porównującego wulkanizm Ziemi i Wenus, zachęcając jednocześnie do pogłębienia wiadomości o najbliższej planecie z najświeższej monografii Wenus, której ukazanie się sygnalizujemy w Nowościach Wydawniczych. Sporo miejsca poświęcamy też prezentacji wydarzeń minionego Roku Heweliuszowskiego.
wersja pdf (w przygotowaniu)
| ROK LIX | LUTY 1988 | Nr 2 (553) |
Pierwsza strona okładki.
Złożenie fotografii korony słonecznej, wykonanej podczas całkowitego zaćmienia Słońca w dniu 12 listopada 1966 r., z komputerowym modelem linii sił pola magnetycznego, wykonanym przecz G. Newkirka w High Altitude Observatory. Znak Zodiaku — Ryby, projektował Z. Stasik.
Druga strona okładki.
U góry — magnetogram czyli mapa rozkładu pól magnetycznych. na powierzchni Słońca, u dołu — zdjęcie Słońca wykonane w tym samym czasie co magnetogram powyżej.
| Copyright © „Urania — Postępy Astronomii” webmaster: Marek Gołębiewski |