Narodziny galaktyki?

Profesor Patrick J. McCarthy i jego koledzy z Kalifornijskiego Uniwersytetu w Berkeley odkryli w gwiazdozbiorze Węża bardzo ciekawy obiekt, a mianowicie ogromną chmurę zjonizowanego gazu towarzyszącą radioźródłu 3C 326.1. Rozmiary obłoku szacuje się na 300 tysięcy lat świetlnych, a energia emitowana przezeń wyłącznie w linii Lyman-alfa równa się energii emitowanej przez naszą Galaktykę we wszystkich długościach fal! Wydaje się też, że masa zjonizowanego gazu jest porównywalna z masą Galaktyki. Niski stan jonizacji sugeruje wzbudzenie obłoku do świecenia przez energetyczny ultrafiolet od bardzo gorących, młodych gwiazd. Zważywszy jednak ilość fotonów jonizujących (co najmniej 50 razy tyle, co np. w galaktyce M82) astronomowie z Berkeley spodziewają się, że w 3C 326.1 takich młodych gwiazd musi być bardzo dużo. W naszej Galaktyce rocznie przetwarzana jest na gwiazdy masa rzędu kilku mas Słońca, w omawianym obiekcie — aż 500 M_☉. Wszystkie te dane pozwoliły prof. McCarthy na spotkaniu Amerykańskiego Towarzystwa Astronomicznego w styczniu 1987 w Pasadenie przedstawić hipotezę, że 3C 326.1 jest rodzącą się „na naszych oczach” galaktyką. Przesunięcie ku czerwieni we wszystkich liniach tego obiektu z = 1,82, a na ogół uważa się, że galaktyki formowały się znacznie wcześniej (co pozwoliło im się już oddalić na z = 5 do 10). Tak więc nie jest wykluczone, że 3C 326.1 — „bardzo późne dziecko” — może nam w przyszłości dostarczyć wielu ciekawych informacji o wczesnych etapach ewolucji Wszechświata.

Wg Sky and Telescope 1987, 73, 365