Trzy tematy zdominowały pierwszy zeszyt Uranii w 1988 roku.
We wstępnym artykule magister Agnieszka KOZŁOWSKA przedstawia pewien typ gwiazd zmiennych kataklizmicznych będący interesującym rodzajem ciasnych układów podwójnych. Jego lekturę warto rozpocząć od przypomnienia sobie, co dziś wiadomo o „gwiezdnych parach”, sięgając do numeru lutowego z ubiegłego roku.
Mgr Marek MUCIEK rozpoczyna dwuczęściowy przegląd zagadnienia magnetyzmu gwiazd. Jego celem jest pokazanie, jak na skutek różnic w budowie wewnętrznej i prędkościach obrotu, odmienne są własności magnetyczne gwiazd gorących i chłodnych. Prezentowany opis powstawania i struktury pola magnetycznego dotyczy gwiazd gorących. Zdjęcia na okładce sygnalizują natomiast, na przykładzie jakiego obiektu omówione będą za miesiąc gwiazdy chłodne.
Garść informacji i materiałów ze zjazdu polskich astronomów i międzynarodowej sesji heweliuszowskiej, które odbyły się we wrześniu ubiegłego roku w Gdańsku, jest trzecim wśród najważniejszych wątków niniejszego numeru.
wersja pdf (w przygotowaniu)
| ROK LIX | STYCZEŃ 1988 | Nr 1 (552) |
- Agnieszka Kozłowska — Gwiazdy nowe karłowate jako układy zmienne kataklizmiczne (2).
- Marek Muciek — Magnetyzm gwiazd (część I) (6).
- Kronika: Atmosfera Merkurego (17) — Aminokwasy na Tytanie? (17).
- Konferencje i Zjazdy: Międzynarodowa Sesja Naukowa poświęcona Janowi Heweliuszowi (18) — XXIII Zjazd Polskiego Towarzystwa Astronomicznego (19) — Przemówienie Prezesa Polskiego Towarzystwa Astronomicznego (22) — Przemówienie Prezesa Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii (25).
- Kronika PTMA: Był obóz… (27).
- Z korespondencji: Programy komputerowe (28).
- Kalendarzyk Astronomiczny. (30)
Pierwsza strona okładki.
Rentgenowski portret Słońca wykonany przez załogę Skylaba 30 czerwca 1973 roku (w tym samym dniu, w którym zostało wykonane zdjęcie reprodukowane na czwartej stronie okładki). Znak Zodiaku — Wodnik, projektował Z. Stasik.
Druga strona okładki.
Wielka protuberancja na skraju tarczy Słońca sfotografowana w świetle ultrafioletowym przez załogę Skylaba 19 grudnia 1973 roku.
Trzecia strony okładki.
Kalendarz graficzny widoczności planet w 1988 roku, opracował J. Domański.
Czwarta strony okładki.
Korona słoneczna sfotografowana w czasie całkowitego zaćmienia 30 czerwca 1973 roku.
