Styczeń 1984 r.

Słońce

Ziemia w swym ruchu po orbicie okołosłonecznej znajdzie się 3 stycznia o 23^h najbliżej Słońca, a zatem Słońce będzie wówczas w perygeum, w odległości około 147 mln km. Orbita Ziemi jest elipsą o bardzo małym mimośrodzie, czyli niewiele różni się od okręgu koła; różnica pomiędzy najmniejszą a największą odległością Ziemi od Słońca wynosi około 5 milionów km.

Dni stają się już coraz dłuższe. W Warszawie 1 stycznia Słońce wschodzi o 7^h46^m, zachodzi o 15^h33^m, a 31 stycznia wschodzi o 7^h21^m, zachodzi o 16^h19^m. W styczniu Słońce wstępuje w znak Wodnika.

Dane dla obserwatorów Słońca (na 13^h czasu środk.-europ.)

Data 1983	P	B0	L0	Data 1983	P	B0	L0
I 1	+2.°18	-3.°02	95.°18	I 17	-5.°49	-4.°75	244.°48
3	+1.20	-3.26	68.84	19	-6.41	-4.94	218.14
5	+0.24	-3.48	42.50	21	-7.32	-5.12	191.81
7	-0.74	-3.70	16.16	23	-8.22	-5.30	165.48
9	-1.70	-3.92	349.82	25	-9.1	-5.48	139.14
11	-2.66	-4.14	323.48	27	-9.98	-5.64	112.81
13	-3.61	-4.35	297.15	29	-10.84	-5.80	86.48
15	-4.56	-4.55	270.82	31	-11.67	-5.96	60.14

P — kąt odchylenia osi obrotu Słońca mierzony od północnego wierzchołka tarczy;
B₀, L₀ — heliograficzna szerokość i długość środka tarczy.
8^d18^h31^m — heliograficzna długość środka tarczy wynosi 0°.

Księżyc

Ciemne, bezksiężycowe noce będziemy mieli w pierwszej połowie i ostatnich dniach stycznia, bowiem kolejność faz Księżyca jest w tym miesiącu następująca: nów 3^d6^h, pierwsza kwadra 11^d11^h, pełnia 18^d15^h i ostatnia kwadra 25^d6^h. Najdalej od Ziemi Księżyc znajdzie się 7 stycznia, a najbliżej Ziemi 19 stycznia.

Planety i planetoidy

Rankiem, z dnia na dzień coraz niżej nad wschodnim horyzontem świeci pięknym blaskiem Wenus jak gwiazda około -3.5 wielk. gwiazd. W połowie miesiąca możemy też rankiem odnaleźć Merkurego jako gwiazdę około zerowej wielkości nisko nad wschodnim horyzontem. Po północy wschodzi Mars i Saturn. Mars przebywa w gwiazdozbiorze Panny; zbliża się obecnie do Ziemi i jego jasność wzrasta w ciągu miesiąca od +1.4 do +1 wielk. gwiazd. Saturn świeci w gwiazdozbiorze Wagi jak gwiazda +0.8 wielkości. Jowisz wschodzi nad ranem i jest praktycznie niewidoczny, podobnie jak pozostałe planety.

Meteory

Od 1 do 6 stycznia promieniują meteory z roju Kwadrantydów (maksimum aktywności przypada 4 stycznia). Radiant meteorów leży w gwiazdozbiorze Wolarza i ma współrzędne: rekt. 15^h28^m, dekl. +50°. W tym roku warunki obserwacji są dobre, a rój jest jednym z bogatszych.

∗            ∗
∗

1^d24^h

Jowisz w złączeniu z Księżycem (w odl. 1°).

3^d23^h

Słońce w perygeum w odl. 147 mln km od Ziemi.

10^d14^h

Złączenie Wenus z Uranem w odl. 2°.

11^d2^h

Merkury nieruchomy w rektascensji (zmienia kierunek swego ruchu na sferze niebieskiej).

19^d19^h

Złączenie Jowisza z Neptunem w odl. 1°.

20^d21^h55^m

Słońce wstępuje w znak Wodnika, jego długość ekliptyczna wynosi wówczas 300°.

22^d6^h

Merkury w największym zachodnim odchyleniu od Słońca (w odl. 25°).

25^d10^h

Mars w złączeniu z Księżycem w odl. 2°. O 24^h bliskie złączenie Wenus z Neptunem.

26^d2^h

Saturn w bliskim złączeniu z Księżycem.

27^d3^h

Złączenie Wenus z Jowiszem w odl. 1°.

28^d4^h

Uran w bliskim złączeniu z Księżycem.

29^d

Księżyc znajdzie się w złączeniu kolejno z trzema planetami: o 14^h z Neptunem w odl. 2°, o 17^h z Jowiszem w odl. 2° i o 23^h z Wenus w odl. 3°.

30^d22^h

Złączenie Merkurego z Księżycem w odl. 3°.

Momenty wszystkich zjawisk podane są w czasie środkowo-europejskim.