W artykule wstępnym dr Przemysław Rybka przedstawia historię poglądów na istotę Drogi Mlecznej w ciągu minionych 500 lat. Autor kończy przegląd na modelach z lat pięćdziesiątych b. stulecia, toteż wydawać się on może niepełny. Ale historię trzeba zawsze urwać w jakimś momencie, szczególnie wtedy, gdy dziedzina tak szybko się rozwija, że w chwili gdy opis oddajemy do druku, przedstawiany stan wiedzy już jest przestarzały…
Artykuł dra Bronisława Kuchowicza jest ostatnim z serii „Osobliwości gwiazd osobliwych”. I w tym przypadku temat nie został wyczerpany…
W najbliższych numerach rozpoczniemy druk nowej serii „Ewolucja Kosmosu i kosmologii”, której autorem jest dr hab. Michał Heller.
Część zeszytu poświęcamy sprawom związanym z życiem naszego Towarzystwa: przedstawiamy przyjęty przez ostatni Walny Zjazd program działania PTMA na najbliższe trzy lata.
wersja pdf (w przygotowaniu)
| ROK XLVIII | GRUDZIEŃ 1977 | Nr 12 |
- Przemysław Rybka — Rozwój poglądów na budowę Galaktyki. ➟
- Bronisław Kuchowicz — Osobliwości gwiazd osobliwych. ➟
- Kronika: Wybór metody łączności międzygwiezdnej. ➟
- Obserwacje: Komunikat C.S.O.S. nr 9/77 ➟ — Raport 1X1977 o radiowym promieniowaniu Słońca ➟ — Siódma dodatnia sekunda przestępna ➟ — Zakrycia gwiazd przez Księżyc. ➟
- Kronika PTMA: Program działania na lata 1977–79 ➟ — Specjalistyczny turnus obserwatorów meteorów. ➟
- Kronika historyczna: Rocznice. ➟
- Kalendarzyk Astronomiczny. ➟
Pierwsza strona okładki:
Zdjęcie powierzchni satelity Marsa Phobosa wykonane z odległości 120 km przez część orbitalną Vikinga 1 w dniu 20 lutego 1977 roku. Zdjęcie obejmuje obszar ok. 3×3 km. Średnice widocznych na zdjęciu kraterów wynoszą od 10 m do 1,2 km.
Druga strona okładki:
Przykłady spektrogramów gwiazd osobliwych. U góry — fragment widma ιCrB, na którym widać linię rtęci pojedyńczo zjonizowanej
(Hg II). G. Preston (którego zdjęcie przedstawiamy) przypisuje tę zdublowaną linię izotopom rtęci 202Hg i 204Hg. U dołu — trzy fragmenty dwóch spektrogramów gwiazdy 73 Dra, uzyskanych w fazie minimum natężenia linii europu i w fazie maksimum. Zwraca uwagę zmienność linii innych pierwiastkowi np. tytanu i manganu.
Trzecia strona okładki:
Ręcznie wykonana mapa całej Drogi Mlecznej. Centrum Galaktyki znajduje się w pobliżu środka rysunku.
Czwarta strona okładki:
Dwa szerokokątne zdjęcia tego samego obszaru Drogi Mlecznej od gwiazdozbioru Kila (z prawej strony) do Strzelca, obejmującego ok. 140° w długości galaktycznej. Środek zdjęcia w okolicy α = 16h, δ = –20°. Zdjęcie górne, wykonane w bliskim nadfiolecie, ukazuje gorętsze obiekty, znajdujące się w stosunkowo niewielkich odległościach od Słońca (przede wszystkim w tzw. ramieniu spiralnym Strzelca), zdjęcie dolne — w barwie czerwonej, ukazuje chłodniejsze obiekty oraz te, które zostały poczerwienione przez materię międzygwiazdową. Zdjęcia specjalną kamerą w La Silla (Chile).
