Dla uczczenia zbliżającej się 500-ej rocznicy urodzin Kopernika amerykański satelita OAO-3 (Orbiting Astronomical Observatory 3) nazwany został OAO-Copernicus. Satelita Kopernik wprowadzony został na wokółziemską orbitę 21 sierpnia 1972 roku. Apogeum prawie kołowej orbity wynosi 751 km, a perigeum 739 km, okres obiegu 99,7 minut i nachylenie 35°. OAO-C waży 2150 kg. To największe z dotychczasowych pozaziemskich obserwatoriów astronomicznych wyposażone jest w teleskop o średnicy zwierciadła 81 cm. Umieszczony w ognisku Cassegraina spektrometr służy do pomiarów widm o dużej dyspersji w zakresie ultrafioletu Słońca, planet, gwiazd, galaktyk. Ponadto OAO-C posiada trzy małe teleskopy dla badania radioźródeł promieniowania rentgenowskiego.
W przyszłym roku na jednym z radzieckich satelitów serii Interkosmos zostanie umieszczona polska aparatura do badania widm sporadycznego promieniowania Słońca w zakresie częstotliwości niemożliwym do odbioru na Ziemi. Eksperyment przygotowywany jest również pod kryptonimem „Kopernik”.
wersja pdf (12.68 MB)
| ROK XLIII | LISTOPAD 1972 | Nr 11 |
Pierwsza strona okładki:
Montaż zdjęć powierzchni Marsa, wykonanych w styczniu br. przez sztucznego satelitę Marsa — Marinera 9, przedstawiający ogromny wulkan Nix Olympica o średnicy około 500 km i wysokości ponad 6 km. Największy centralny otwór ma średnicę około 65 km.
Druga strona okładki:
Podczas pobytu w Polsce kosmonauta radziecki dr inż. A. Jelisiejew odwiedził Oddział Polskiego Towarzystwa Miłośników Astronomii w Toruniu. Zdjęcie przedstawia moment wpisywania się kosmonauty do księgi pamiątkowej Oddziału. Obok gościa siedzi prezes Oddziału inż. J. Sołoniewicz, stoją od
lewej wiceprezes doc. dr A. Woszczyk, attaché radziecki z Gdańska i instruktorka Oddziału M. Kędzierska.
Trzecia strona okładki:
u góry — krater Skłodowskiej, u dołu — krater Gadomskiego na fotografiach Księżyca otrzymanych za pomocą sond Lunar Orbiter (do notatki w To i owo, str. 316).
| Copyright © „Urania — Postępy Astronomii” webmaster: Marek Gołębiewski |