Miłośnikom astronomii — a zwłaszcza obserwatorom gwiazd zmiennych — potrzebne jest często określenie czasu w dniach juliańskich. Zamiast szukać w tablicach, które przecież nie zawsze mamy, można taką datę juliańską samemu policzyć. Do rachunków wystarcza kartka papieru i coś do pisania, przydałby się i kalkulator. Przytoczone wzory zostały zamieszczone w „Sky and Telescope” Vol. 61, nr. 4, str. 312 a pochodzą z publikacji Jeana Meeusa „Astronomical Formulae for Calculators”. Pozwalają one przeliczyć dowolną datę na dni juliańskie przy czym dzień juliański podany jest na północ poprzedniego dnia czyli godzinę 0h00m00s wybranego dnia, według czasu Greenwich. Korzystając z zamieszczonych poniżej wzorów wyliczyłem że:
| 1 stycznia 1900 | to JD 2415020,5 |
| 1 października 1983 | to JD 2445608,5 |
| 1 stycznia 1984 | to JD 2445700,5 |
| 31 grudnia 1999 | to JD 2451543,5 |
(JD — dni juliańskie)
co, jak Czytelnik może sprawdzić, zgadza się z wartościami tablicowymi.
A oto wzory i instrukcje:
y — rok, m — miesiąc, d — dzień
jeżeli m > 2 niech Y = y i M = m
jeżeli m ≤ 2 niech Y = y – 1 i M = m + 12
jeżeli data jest po 15 października 1582, niech A = INT (Y/100),
B = 2 – A + INT (A/4);
jeżeli data jest przed 15 października 1582, niech M = 0.
A, B, Y i M są zmiennymi pomocniczymi. Nasz wynik, dzień juliański JD:
JD = INT (365,25 · Y) + INT (30,6001 · (M + 1) + d + 1720994,5 + B,
gdzie INT oznacza część całkowitą liczby podanej w nawiasie. Dla y < 0 (lata przed naszą erą) zamiast INT (365,25 · Y) należy wziąć INT (365,25 · Y – 0,75).
| Copyright © „Urania — Postępy Astronomii” webmaster: Marek Gołębiewski |