Prof. Feliks Rapf 1891–1972

Urodzony 11 stycznia 1891 r. w Tarnowie, po ukończeniu szkoły podstawowej w Zbarażu i gimnazjum w Nowym Sączu (świadectwo dojrzałości z odznaczeniem) studiował we Lwowie — w latach 1909–1911 na Politechnice (Wydział Inżynierii) i w latach 1911–1914 na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu.

Podczas I wojny światowej służył w armii austriackiej, brał udział w walkach, na froncie rosyjskim i włoskim w stopniu porucznika, a w stopniu kapitana w wojsku polskim w latach 1919–1921. Po demobilizacji rozpoczął pracę jako nauczyciel matematyki i fizyki w I Gimnazjum im. Jana Długosza w Nowym Sączu, w którym nauczał aż do przejścia w r. 1952 na emeryturę.

W r. 1939 brał udział w kampanii wrześniowej w randze kapitana jako dowódca kompanii. W październiku 1939 r. zbiegł z niewoli niemieckiej i powrócił do Nowego Sącza, gdzie przez czas okupacji nauczał jawnie w Miejskiej Szkole Krawieckiej i Gospodarczej oraz w Pow. Szkole Zawodowej Rzemieślniczo-Kupieckiej. Równocześnie brał bardzo aktywny udział w tajnym nauczaniu (90 egzaminów dojrzałości i 170 egzaminów tzw. małej matury), opracował skrypt z fizyki dla nauki w tajnych kompletach, nielegalnie wykorzystywał i zabezpieczał magazyn pomocy naukowych i bibliotekę podręczników. Po wyzwoleniu wziął na Swe barki trud zorganizowania nauki w I Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym, mimo iż szkoła nie miała lokalu, długo jeszcze zajętego na szpital dla żołnierzy radzieckich.

Po roku 1952 jako emeryt prowadził repetytoria z matematyki i fizyki dla kandydatów na studia wyższe, wydał kilka podręczników i skrypty.

Oprócz pracy pedagogicznej prowadził bardzo ożywioną działalność społeczną w Oddziale P.T.T. „Beskid” i w P.T.T.K. w N. Sączu (był w latach 1920–1952 prezesem). Zorganizował schronisko turystyczne w Szczawnicy Niżnej i na Prehybie, odnowił ok. 470 km szlaków turystycznych; publikował liczne artykuły w „Tygodniowym Kurierze Podhalańskim”, „Przeglądzie Turystycznym”, „Turyście w Polsce”, „Turyście” w „Wierchach”, wydał „Przewodnik po Parku Narodowym w Pieninach”. Był świetnym taternikiem, przewodnikiem, fotografikiem.

Feliks Rapf był jednym z założycieli Oddziału P.T.M.A. w Nowym Sączu i wieloletnim członkiem zarządu. Wygłosił ok. 170 odczytów, w latach 1951–1952 zorganizował dla członków PTMA kurs astronomii elementarnej, wydał skrypt i książkę pt. „Z zagadnień astronomii elementarnej” (PZWS 1956). Ogłosił szereg artykułów w „Problemach”, „Horyzontach Techniki”, „Fizyce w Szkole” i w „Uranii”. Zdobył drugą nagrodę w konkursie „Naokoło świata” (1927 r.) za artykuł „Tajemniczy świat energii promieniotwórczej” i trzecią — w konkursie Polskiego Towarzystwa Astronautycznego za pracę pt. „Z okien wagonu kosmicznego”.

Był odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1937), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1948), odznaką Zasłużonego Działacza Turystyki, złotą odznaką PTTK, odznaką Zasłużonego w Rozwoju Ziemi Sądeckiej i w r. 1971 — srebrną Honorową Odznaką PTMA.

Prof. Feliks Rapf zmarł dnia 7 marca 1972 r. W pogrzebie na cmentarzu komunalnym w Nowym Sączu udział wzięli oprócz Rodziny liczni przyjaciele, nauczycielstwo i młodzież I L.O. im Jana Długosza, delegacje PTTK, zespołu regionalnego „Dolina Popradu” oraz delegacja PTMA. Nad mogiłą wśród wieńców i kwiatów przemawiali w imieniu wychowanków i nauczycieli Liceum mgr Antoni Sitek, w imieniu działaczy PTTK dr Adam Kozaczka oraz najstarszy przewodnik górski z Nowego Sącza Leon Szwenig.

Cześć Jego świetlanej pamięci!