W roku 2008 wystąpią dwa zaćmienia Słońca: obrączkowe, widoczne 7 lutego z południowych obszarów podbiegunowych Ziemi, oraz całkowite, widoczne 1 sierpnia w Azji. Drugie z wymienionych zaćmień widoczne będzie w Polsce jako częściowe. Dojdzie także do dwóch zaćmień Księżyca: całkowitego 21 lutego i częściowego 16 sierpnia. Obydwa te zaćmienia będzie można obserwować w Polsce.
W 2008 roku kilkakrotnie dojdzie do zakryć gromady otwartej Plejady przez Księżyc. Z Polski można będzie te zjawiska obserwować w dniach: 12 marca, 23 sierpnia, 20 września oraz 12 listopada. Można będzie także obserwować zakrycia planet przez Księżyc: 10 maja zakrycie Marsa i 1 grudnia zakrycie Wenus.
W 2008 roku do Słońca zbliży się 40 znanych komet, z których dwie będzie można być może obserwować nawet przez większe lornetki.
| Data | P [°] | B0 [°] | L0 [°] | |
| VI | 1 | -15,31 | -0,63 | 116,31 |
| 3 | -14,55 | -0,39 | 89,84 | |
| 5 | -13,77 | -0,15 | 63,37 | |
| 7 | -12,98 | 0,09 | 36,90 | |
| 9 | -12,17 | 0,34 | 10,43 | |
| 11 | -11,34 | 0,58 | 343,96 | |
| 13 | -10,50 | 0,82 | 317,49 | |
| 15 | -9,65 | 1,06 | 291,01 | |
| 17 | -8,79 | 1,29 | 264,54 | |
| 19 | -7,91 | 1,53 | 238,06 | |
| 21 | -7,03 | 1,76 | 211,59 | |
| 23 | -6,14 | 2,00 | 185,11 | |
| 25 | -5,25 | 2,23 | 158,64 | |
| 27 | -4,35 | 2,45 | 132,17 | |
| VI | 29 | -3,44 | 2,68 | 105,69 |
| VII | 1 | -2,54 | 2,90 | 79,22 |
| Dane dla obserwatorów Słońca (na 0h UT) |
||||
|
P — kąt odchylenia osi obrotu Słońca mierzony od północnego wierzchołka tarczy B0, L0 — heliograficzna szerokość i długość środka tarczy 9d18h54m — heliograficzna długość środka tarczy wynosi 0° |
||||
W czerwcu deklinacja Słońca wzrasta aż do dnia przesilenia letniego, 20 czerwca, kiedy osiągnie wartość maksymalną: Słońce wstępuje wtedy w zodiakalny znak Raka, rozpoczynając w ten sposób astronomiczne lato. W związku z tym w czerwcu przypada najdłuższy dzień i najkrótsza noc w roku na naszej półkuli.
W Warszawie 1 czerwca Słońce wschodzi o 2h20m, zachodzi o 18h48m, a 30 czerwca wschodzi o 2h18m, zachodzi o 19h01m. Najwcześniej Słońce wzejdzie w dniu 17 czerwca (2h14m), najpóźniej zajdzie w dniu 24 czerwca (19h01m).
Bezksiężycowe noce będziemy mieli na początku czerwca, bowiem kolejność faz Księżyca jest w tym miesiącu następująca: nów 3d19h23m, pierwsza kwadra 10d15h04m, pełnia 18d17h30m i ostatnia kwadra 26d12h10m. W perygeum Księżyc znajdzie się 3d13h12m, a w apogeum 16d17h30m.
Merkury i Wenus znajdują się na niebie w pobliżu Słońca i są niewidoczne.
Wieczorem, coraz niżej nad zachodnim horyzontem, można obserwować Marsa. W pierwszych dniach czerwca, godzinę po zachodzie Słońca, planeta znajduje się na wysokości 27° nad horyzontem, natomiast 30 czerwca wielkość ta wyniesie już jedynie 13°. Pod koniec miesiąca jasność Marsa wynosi już jedynie 1,6m, przy średnicy tarczy zaledwie 4,5''.
W porównaniu z majem wydłuża się okres obserwacji Jowisza, można go obserwować przez całą drugą połowę nocy w gwiazdozbiorze Strzelca, górującego jednak na wysokości zaledwie 16° nad horyzontem.
Pogarszają się warunki obserwacji Saturna, którego jeszcze na początku czerwca można odnaleźć wieczorem na wysokości 34° nad południowo-zachodnim horyzontem. Planeta z dnia na dzień świeci jednak coraz niżej nad horyzontem i pod koniec miesiąca można próbować ją dostrzec na wysokości już tylko 15°.
Po koniec miesiąca nad ranem teoretycznie staje się możliwa obserwacja Urana i Neptuna, jednak w ich dostrzeżeniu przeszkadzać będzie niskie położenie nad horyzontem i jasne niebo okresu „białych nocy”.
„Białe noce” są także przyczyną, dla której w czerwcu praktycznie kończy się okres obserwacji Plutona.
W czerwcu nie jest widoczna żadna jasna planetoida.
Rys. 1 Położenie i ruch własny radiantu meteorowego czerwcowych Bootydów (JBO) w okresie od 25 do 30 czerwca.
W dniach od 22 czerwca do 2 lipca promieniują meteory z roju czerwcowych Bootydów (JBO). Rój ten obserwowany był w 1916 r., następnie być może w 1921 i 1927 r., po czym zaniknął. Dużym zaskoczeniem było ponowne pojawienie się czerwcowych Bootydów w 1998 r. i to od razu jako aktywnego roju — tzw. zenitalna liczba godzinna (ZHR) przez ponad pół doby wynosiła wtedy od 50 do ponad 100! Macierzysta kometa roju, 7P/Pons-Winnecke przechodziła przez peryhelium w styczniu 1996 i ponownie w maju 2002. Obecnie orbita komety zbliża się do orbity Ziemi na odległość aż 0,24 j.a., tak więc aktywność z 1998 r. musiała być związana ze starszym materiałem krążącym po orbicie rezonansowej z Jowiszem (z 1819, 1869 lub 1825 r.). Tegoroczne maksimum przewidywane jest w dniu 27 czerwca ok. godziny 2h30m UT. Radiant meteorów leży w gwiazdozbiorze Wolarza i ma w tym dniu współrzędne: α = 14h56m, δ = +48°. W obserwacjach tych niezwykle wolnych meteorów w pierwszej połowie nocy nie będzie przeszkadzał Księżyc po ostatniej kwadrze.
* * *
Momenty wszystkich zjawisk podane są w czasie uniwersalnym UT (Greenwich).
Aby otrzymać datę w obowiązującym w czerwcu w Polsce „czasie letnim”, należy dodać 2 godziny.
Momenty złączeń planet z Księżycem podane są dla współrzędnych Warszawy. Dla każdego złączenia podano momenty największego zbliżenia obiektów na niebie. Podane są wszystkie złączenia, nie tylko widoczne w Polsce.
Współrzędne równikowe podane są dla Epoki 2000.0.
