Organizatorzy Międzynarodowego Roku Astronomii w Polsce, Polskie Towarzystwo Astronomiczne, Polskie Towarzystwo Miłośników Astronomii i Komitet Astronomii PAN otrzymali ostatnio zgodę od wszystkich zaproszonych osobistości do uczestnictwa w Honorowym Komitecie Obchodów MRA 2009 w Polsce. Otwieramy więc ten zeszyt składem osobowym tego Komitetu. Przypominamy, że na jego czele stoi Prezydent RP, który już przysłał swego przedstawiciela i specjalny list na ceremonię otwarcia MRA 2009 w Polsce. Pisaliśmy o tym w poprzednim zeszycie „Uranii”. W ślad za składem osobowym Komitetu Honorowego publikujemy raporty o imprezach astronomicznych, jakie odbyły się ostatnio w ramach obchodów MRA w różnych miastach Polski i zapowiedzi imprez, które są planowane.
Na wyróżnienie zasługuje wywiad, jaki przeprowadziła Alicja Cichocka z Edem Bowellem z Arizony, odkrywcą wieluset planetoid i ofiarodawcą planetoidy dla Torunia. Profesor Bowell przybył do Torunia na Festiwal Nauki i Sztuki i w czasie ceremonii otwarcia Festiwalu mówił o niebezpieczeństwach, jakie się wiążą ze zderzeniem planetoid z Ziemią.
Zaledwie parę tygodni temu został wysłany w Kosmos największy z teleskopów kosmicznych, teleskop Herschela. Ciągle jest w drodze na swą pozycję obserwacyjną w punkcie L2 układu Ziemia-Słońce, 1,5 mln km od Ziemi. Jego monolityczne lustro ma aż 3,5 m średnicy. Jest on przeznaczony do badań w dalekiej podczerwieni, a w szczególności wiązane są z nim nadzieje sięgnięcia do bardzo chłodnych i odległych obiektów Wszechświata oraz istotną pomoc w rozwiązaniu zagadki rodzenia się planet, gwiazd i galaktyk.
Najpierw artykuł Macieja Bilickiego omawia wszystkie dotychczasowe kosmiczne teleskopy podczerwone i wiedzę o Wszechświecie, jaką nam dostarczyły, a następnie para autorska Tomasz Kamiński i Maja Kaźmierczak opisują bliżej teleskop Herschela i zadania, jakie przed nim stoją. Przy pomocy jednej rakiety Ariane 5, razem z Herschelem został wystrzelony w Kosmos jeszcze jeden teleskop kosmiczny, teleskop Plancka. Ten z kolei ma badać mikrofalowe promieniowanie tła Wszechświata.
Dalej Henryk Chrupała przedstawia rezultaty tegorocznej, już 52., Olimpiady Astronomicznej, prowadzonej od samego początku przez Planetarium Śląskie w Chorzowie. W Astronomii w Szkole, ten sam Autor wraz z Markiem Szczepańskim omawiają szczegółowo zadania III etapu Olimpiady i pokazują, jak powinny być rozwiązane. Myślę, że jest to doskonały poradnik dla nauczycieli fizyki z astronomią.
W Poradniku Obserwatora zachęcamy do obserwacji ciekawej gwiazdy epsilon Aurigae.
W Rozmaitościach donosimy o obserwacjach meteorów przy pomocy sejsmografów, o zaćmieniu Słońca z roku 1415, które króla Władysława Jagiełłę i jego ludzi w drodze zatrzymało i w bojaźń zabobonną wprawiło, o starcie teleskopów kosmicznych Herschela i Plancka i ostatniej misji naprawczej do teleskopu Hubble'a. Czterdziestą rocznicę lądowania człowieka na Księżycu przypominamy ostatnią stroną okładki.
Niestety w In Memoriam znowu wspominamy Kolegę, który przedwcześnie odszedł — zmarł prof. dr hab., dr h.c. Lubomir Włodzimierz Baran, członek Polskiej Akademii Nauk, profesor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Żegnamy Go ze smutkiem.
W Recenzji przedstawiamy i polecamy Czytelnikom nową książkę (podręcznik akademicki) pt. Ziemia i Wszechświat, której Autorem jest profesor Jerzy Marek Kreiner z Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.
Jak zwykle zamieszczamy Kalendarz astronomiczny opracowany przez Tomasza Ściężora z Krakowa. Dotyczy on już jesiennych miesięcy września i października. Jest też felieton muzyczny, wskazanie ciekawych stron internetowych i krzyżówka. Za prawidłowe rozwiązanie krzyżówki losujemy nagrody. Nagrody też czekają autorów najciekawszych obserwacji astronomicznych.
Życzę Państwu przyjemnej lektury i pogodnego nieba.
Dla upamiętnienia swych 19 urodzin teleskop kosmiczny Hubble'a sfotografował osobliwy system galaktyk znany jako Arp 194. Ta wzajemnie oddziałująca grupa zawiera szereg galaktyk, w tym „kosmiczną fontannę” gwiazd, gazu i pyłu rozciągającą się na przestrzeni 100 tys. lat św. Jej obecny kształt został prawdopodobnie uformowany przez zderzenie z jeszcze inną galaktyką i jej grawitacyjne oddziaływanie. Niebieska „fontanna” jest najbardziej zadziwiającym tworem, zawierającym najprawdopodobniej kompleksy supergromad, w których skład wchodzą dziesiątki młodych gromad gwiazdowych.| Copyright © „Urania — Postępy Astronomii” webmaster: Marek Gołębiewski |